Selecteer een pagina

ramen open

ik klom vandaag eens uit mijn hoofd schoof de ramen van mijn schedel luidkeels open  stapte gedachteloos in de wereld van het hier en nu wat ik daar zag  was een wonder de bomen hadden kleuren de planten een behaarde bast de lucht omspande heel de aarde de aarde droeg...

woordenstrijd

zij was boos hij was boos zij vond dat hij hij vond dat zij zie je wel riep zij zie je wel riep hij zij verweet hem dit hij verweet haar dat jij altijd riep zij jij altijd riep hij jij begon wees zij jij begon wees hij altijd moeilijk doen zuchtte zij altijd...

uit liefde

ik weet dat je er bent ergens hier op aarde dat is genoeg en mocht je doodgaan dan blijf je toch in mij dat is genoeg kies je voor een ander dat kan, toch was je er dat is genoeg mocht je me ooit haten je hield ooit wél van me dat is genoeg mocht ik jou ooit missen...

bankje

wie kent hem niet de zetel van het onvermogen het bankje van de wanhoop en verdriet de lucht drukt zwaar op je gemoed, ’t is duister en lelijkheid slechts wat je ziet je kijkt er liever ook niet naar de gewelven waar je onder zit je vervloekt hun zware wolkpartijen...

onvermogen

ik had de sleutel niet en vraag me zelfs af of hij die zelf wel bezat de kluis van zijn hart gevoelens en geheimen die verborgen bleven waar was hij bang voor wat deed het meeste pijn welke verlangens had hij de dood van zijn dochtertje mijn oudste zus hoe leefde dat...