door Hugo Vos | mei 2, 2021
ze loopt het pad dat pelgrims lopen opdat het haar naar wijsheid leidt de reis is lang het doel is groot bochtig en glooiend zijn de wegen hoever ze gaat ze weet het niet ze wandelt slechts de hele tijd en het gebied dat ze doorkruist daar komt ze slechts zichzelf...
door Hugo Vos | mei 1, 2021
hij was een lieve man met een goed hart die kansen miste omdat hij ze niet kreeg die voor zijn kinderen de wegen baande zodat zij konden gaan naar wat voor hem gesloten bleef een arbeider was hij maar met een kop die meer bezat dan het verried was hij daarom vaak...
door Hugo Vos | apr 30, 2021
ik dacht (effe snel) wat een mooi woord! kattebelletje maar ik heb nu geen tijd om het uitgebreid te beschrijven kattebelletje dus ik doe het (het spijt me) maar effe zo...
door Hugo Vos | apr 29, 2021
slenterend met een deuntje in mijn hoofd regendruppels die me streelden de handen in de zakken liep ik door het decor dat wereld heet mijn vingertoppen vonden zoals dat gaat vergeten zaken in de puntjes het waren kruimeltjes van oud geluk nog uit de dagen dat het er...
door Hugo Vos | apr 28, 2021
een terras met twee vriendinnen hier de ene helft van het gesprek: “wat? echt?! Jezus! ja d.. oh?? maar w… neeeeeh hoe gaat ie d… dit geloof je to.. serieus? ik denk d… wanne.. getrou.. en da… (enz) nu al? ja, was leuk! dagdag” ik zou allang geroepen hebben: “mens...
