door Hugo Vos | apr 22, 2021
ze had van jongs af aan al schuld gedragen niet haar eigen schuld die had ze niet haar ouders die er teveel van hadden hadden hun overschot haar toegestopt en ook de kerk de specialist hierin deelde haar rijkelijk in hun te zware last zelfs op school had ze geleerd...
door Hugo Vos | apr 21, 2021
daar waar ik vroeger met een grasspriet in de mond naar de hemel lag te staren kijk ik nu met kromgetrokken schouders naar de grond de wolkfiguren die -tijdloos ooit – de ingang tot mijn fantasieën waren waren nu opvallend vaak onder mijn voeten rond daar wonen...
door Hugo Vos | apr 20, 2021
ik ben te dik, dat is te zien en daarbij ’t is ongezond dus dit lijnen is gegrond en hoognodig bovendien terwijl ik eigenlijk taart verdien stop ik nu groenten in mijn mond en verwacht daarbij terstond resultaat te kunnen zien “ ’t is beter om gezond te eten” dus sta...
door Hugo Vos | apr 19, 2021
de liefde zei ik ga naar bed alvast mijn antwoord was prima, ik kom zo dus ging ze ik voelde me alleen en ongelukkig kreeg een hekel aan wat was en wat nog komen zou alvast mijn vriendenschaar mijn spiegelbeeld ze waren me niks waard mijn woning en mijn spullen ik...
door Hugo Vos | apr 18, 2021
jij en ik we zouden verdrinken jij in de mijne ik in de jouwe blosjes zou je hebben vlekken op mijn wang stralend onze witte lach verlegen blikken mijn hand voorzichtig op de jouwe...
