door Hugo Vos | apr 24, 2019
wonderlijk toch hoe ik steeds als vanzelf alles ontwijk de tafel de muur de boom op de stoep die vlieg voor mijn oog de ruzie de waarheid het ware contact de liefde ik zou me wat vaker heel hard willen stoten mijzelf diep verwonden en de pijn leren lijden Teken iets...
door Hugo Vos | apr 23, 2019
als dichter staar ik naar mijn scherm zoekend naar de zin woorden heb ik in overvloed daar kan ik in verdrinken ik rangschik ze tot structuren waarin ik houvast vind zo kan ik mij eruit bewegen uit mijn put en uit mijn vragen als jij meeleest nu en dan en ook iets...
door Hugo Vos | apr 22, 2019
ik lig op mijn kussen naar het witsel te turen de slaap wil niet komen dus ik lig zo al uren terwijl ondertussen ik verlang naar mijn dromen maar dat kan intussen niet zo heel lang meer duren (toch?) Teken iets als je in bed ligt
door Hugo Vos | apr 21, 2019
Mijn leven was zorgeloos Ik was kwiek en vitaal Tot zij me omhelsde Wulps en brutaal Ze kuste me gretig En vol op de mond Ik had moeten weten Dit is niet gezond Oh liefde gij wanhoop Wat deed je me aan?! Je kreeg me te pakken ‘t Was met me gedaan Ik ging ten onder...
door Hugo Vos | apr 20, 2019
mijn vader die stierf met zijn haar in een staart sinds zijn kapper, een vriend, stierf heeft hij op kappers bespaard ikzelf ben wat lui of vergeet vaak de kapper en hoe langer dat duurt wordt de afstand steeds krapper tussen mij en mijn vader god wat lijkt ie mij...
