door Hugo Vos | mrt 30, 2019
je bent onmogelijk (om op te vreten) wat een gedoe (voor wat geluk) van buiten hard (van binnen zacht) veelkleurig ben je (in je vertoning) breekbaar (maar een taaie) ik prik, jij wijkt (ik hap, jij breekt) wat een relatie hebben wij (als je het zo mag noemen) lekker...
door Hugo Vos | mrt 29, 2019
Twee deuren en een raam De toegang tot mijn woning Hier ligt mijn rijk hier ben ik koning Deze woonplek draagt mijn naam Gesitueerd op vierhoog voor Twee kamers, een keuken, een WC ’t Is niet veel maar ‘k ben tevree Als paleis kan het voor mij goed door Teken je huis...
door Hugo Vos | mrt 28, 2019
de lakens strak, het kussen bol een mummie die blijft ademhalen ik draai, ik snurk, ik kreun, ik woel en ik beleef de wildste dromen en dan zit plots mijn blaas te vol een nachtmerrie die steeds blijft komen beginnend met een vaag gevoel en eindigend in noodsignalen...
door Hugo Vos | mrt 27, 2019
Wat ooit als een kras is begonnen Een kruis of een streep Ach wat kon ik toen nog? Beginnersgeklooi Werd identiteit daar zit ‘m de kneep Ik leerde toen schrijven De kras werd een letter Een H en een V en een o en een s Gevorderdenwerk Werd door de jaren alsmaar...
door Hugo Vos | mrt 26, 2019
Ik lag in bed een lief klein kind te zijn De dag was om ik had de slaap gevat Mijn bed was warm mijn leven nog zo klein Ik dacht dat het daar altijd fijn zou zijn Dat was te optimistisch ingeschat Een geest had in mijn kleerkast post gevat Een spook zoals een spook...
