Het konijn,
beroepsmatig weggedoken
schrok op
en zette als altijd
de vluchtreflex in werking

Ik, vijf, max zes
(al echt een man dus)
had pijl en boog
van bamboehout
en sysaltouw 

Ik zette aan
die pijl, 
ik had hem zelfs de punt geslepen,
zwabberde zich een weg
naar het vluchtend doel

Bij lange na niet
natuurlijk niet
wat speelde ik nou klaar
daar op mijn laarsjes
in de boerenakker

Wist het konijn veel
hij was zojuist 
weer aan de dood ontsnapt
en gaf en passent
een wending aan mijn leven


Teken je leukste jeugdherinnering

Het vrije vers

Dit delen: