we droegen onze angsten mee
in de zon, op het terras
in het park waar ’t geurig toeven was
langs koele branding van de zee

we bonden met een knoop of twee
de wolken vast aan onze jas
en sleepten zo bij elke pas
de zwaarte van het leven mee

het lichaam schuin, het hoofd omlaag
hielden we 't nog wel droog vandaag?
de paraplu alvast omhoog

keken niet op, keken niet rond
de blik droefgeestig naar de grond
zagen we dus niet die regenboog

(c) FuroreHugo


Iedere dag een vers.
Gevangen in verdichte taal: een gedachte, een beleving, een observatie die me deze dag aantikte.

Ik vind het erg leuk als je me volgt en zo af en toe een reactie geeft.
Vul je e-mailadres in of gebruik de ‘volg-knop’ en je ontvangt iedere dag een dagvers dagvers.


Ik sta overigens ook open voor verzoekversjes. Draag gerust een onderwerp aan ;-).

Dit delen: