en nu de zomer 
opnieuw haar jas uitdoet
en ik ‘m aan
knisperen de herfst en ik
hand in hand met onze voeten
door de bontgekleurde straten

zo peinzen we 
onder onze natbewaaide kruinen
over wat we graag behouden willen
maar toch los zullen gaan laten

ze sombert wat 
dat is haar aard
empathisch doe ik met haar mee
tot we bij het haardvuur zitten
de warmte voelen
voor elkaar
en van het kopje jägertee 

(c) FuroreHugo


Iedere dag een vers.
Gevangen in verdichte taal: een gedachte, een beleving, een observatie die me deze dag aantikte.

Ik vind het erg leuk als je me volgt en zo af en toe een reactie geeft.
Vul je e-mailadres in of gebruik de ‘volg-knop’ en je ontvangt iedere dag een dagvers dagvers.


Ik sta overigens ook open voor verzoekversjes. Draag gerust een onderwerp aan ;-).

Dit delen: