terwijl het buiten kilt en guurt
 de vorst haar adem over aarde stuurt
 de straten leeg zijn van verdriet
 treur ik niet, nee treur ik niet
 
 want in mij warmt het en het straalt
 het nieuws dat vast geen covers haalt
 gaat in mij rond als vuur zo vlug
 ze komt weer terug, ze komt weer terug
 
 het kleurt en viert weer in mijn hart
 er komt een einde aan het zwart
 mijn lippen lachen ondertussen
 we gaan weer kussen, we gaan weer kussen
 
 ik deur mijn woning wijd wijdopen
 en kan alleen maar blijven hopen
 dat het contact van onze lijven
 zal blijven blijven blijven blijven

Dit delen: