opkomst

ik ben acteur en speel het leven de wereld is steeds mijn decor het publiek dat ben ik zelf mijn medemensen  zijn het koor soms is het klucht dan is drama  en af en toe gaat het voor kleinkunst door wat het ook is ik wil er stralen en daar is dus dat voetlicht voor...

martelgang

vaak sleept hij zich en weifelt hij dan weer struikelt hij soms huppelt hij die lange weg achter de coulissen de zwarte tunnel naar het licht daar waar hij straks… zo kwetsbaar is maar zichtbaar die weg moet de acteur wel gaan omdat het metaforisch is voor zijn...

ikzelf

de man in de spiegel, sprak tot de acteur ‘Speel niet wie je bent       maar wie je kunt zijn’ dus ging de acteur naar de grens  van zijn wezen en ver daar voorbij hij ontmoette zichzelf  in vele gedaanten ontdekte de schurk en de charlatan maar ook de monarch en de...