(lock)down

we droegen onze angsten mee in de zon, op het terras in het park waar ’t geurig toeven was langs koele branding van de zee we bonden met een knoop of twee de wolken vast aan onze jas en sleepten zo bij elke pas de zwaarte van het leven mee het lichaam schuin, het...

aangeraakt

ik ben weer aangeraakt na al die quarantaineweken de dokter heeft mijn teen bekeken en zo iets anders heel gemaakt ik was enorm geïsoleerd geraakt was daar al bijna aan bezweken je kon me zo in tweeën breken ik ben weer aangeraakt ik weet weer wat beroering is hoe...

voor de alleenwoner

als eenzaamheid je schrijnend pakt de moed je tergend in de schoenen zakt je hebt geen kat, geen hond om toe te spreken je ziet je bestaan in kleine stukjes breken wanneer er niemand komen kan om je te strelen die de pijn van je alleenzijn voor eventjes kan helen...

turen

en als ik strakjes oud ben zit ik wéér achter de ramen mijn lijf zal dan veel stroever zijn ik heb geen klusjes om te doen ik zal ook dan over mijn straatje turen wachtend tot iets voor eventjes één moment zijn aandacht geeft -afleiding is een vluchtig goed-  dan hoop...

quarantainetijdverdrijf

men moet het hier en nu beminnen dat hebben monniken uiteengezet wetenschappers onderschrijven het breng mindfulness je leven binnen ik ga vandaag hiermee beginnen    er is toch geen werk dat mij belet mijn hele tijdsbesef is stilgezet daar kan ‘k me mooi dan op...