het moest maar eens gezegd

toen de daad wat slap ten einde kwam jij hijgend in je kussens zeeg en ik je in je blauwe ogen keek toen zag ik daar weer dat sarcasme zoiets ontgaat mij niet als man jij dacht dat wat jij steeds verzweeg ook voelbaar te verbloemen leek het alsmaar faken van je...

anders

en als de wekker gaat ik het dekbed van mijn naakte lijf  onttrek mijn eerste stappen in de pas ontwaakte wereld plaats de tube tandpasta tot lozen knijp de waterkraan in warme stralen  dirigeer en langzaam  in de wereld land trek ik m aan mijn andere ik afgedroogd...