door Hugo Vos | dec 14, 2020
de oude schrijver legt zich neer naast zijn lege pen blaast zijn laatste letters uit nu vloeit er niks meer op papier geen inkt geen inspiratie slechts een woordeloze vlakte vol diepe barsten in de verstofte grond van zijn letterlijk...
door Hugo Vos | jul 30, 2019
als straks voor mij het licht uit gaat wat is het laatste dan dat ik nog heb gedaan? stak ik terwijl het langzaam donker werd nog lichtjes in je ogen aan? kneep ik zachtjes in je kreukelige hand? sprak ik iets troostends wat jij amper nog verstond? trok ik met...
door Hugo Vos | nov 9, 2018
Ik wil liefst in jouw armen sterven Omarm me zacht tot in mijn dood Ik zal vol tot in het einde leven In jouw armen sterf ik groot Ontneem jij maar mijn laatste adem Bewaar hem stevig in je hart Dan kan ik vol met liefde doodgaan En wordt mijn sterven minder zwart Wil...
door Hugo Vos | okt 5, 2018
Alsof de grote mensen snappen hoe of de wereld werkt… Mijn god mijn kind ze doen maar wat! Ze weten net zo min als jij hoe te handelen als alles uit hun vingers glipt Zij hebben geen benul! Ook zij zijn iedere dag aan het ontdekken slechts hoe het leven te omvatten...
