door Hugo Vos | okt 24, 2021
het stadsplan van jouw leven van het begin tot aan het eind wordt door niemand uitgetekend omdat het in de tijd verschijnt te weten waar de hoofdstraat ligt de stille wegen en de drukke wijken de kennis waar je wezen moet tijdens je reis zal het pas blijken pas als...
door Hugo Vos | sep 26, 2021
hoe ze zijn geschud kan niemand je vertellen en ‘t oordeel of het gunstig was valt achteraf pas echt te vellen wil je, als je vooraf weten kunt welke slagen je gaat winnen en welke je verliezen gaat, wel aan het spel beginnen? en ja het leven is bij tijd en wijle voor...
door Hugo Vos | jan 31, 2021
heel voorzichtig tast het leven de zo ruige aarde af zoekt grond om te bestaan om haar briljante vorm een plek te geven overschaduw haar ontneem haar kansen ze raakt beschadigd geef haar licht moedig haar aan ze zal...
door Hugo Vos | nov 7, 2020
de bemanning die mijn schip bestuurt het hart mijn kapitein mijn brein de eerste stuurman en mijn organen de matrozen ze waren er toen ik het kocht ik heb ze zelf niet gekozen het schip, gedoopt tegen mijn zin voer door talloos zware stormen de bemanning houdt...
door Hugo Vos | aug 22, 2020
mijn kinderen zijn niet van mijik heb ze slechts ontvangenin mijn taak hen te begeleiden op het pad van hún verlangenik kan niet eisen dat ze mij behagendat zou ik egoïstisch vindenik hoop dat als ik dood benze mij slechts als hun gids bemindenniet als de eiser van...
