door Hugo Vos | mei 30, 2021
ze stoppen huizen vol met hun bezit zijn als de dood dat kwijt te raken ze kopen sloten bouwen hekken en dure camera’s die het bewaken ze schrikken af met hondenbordjes hier waak ik om bang te maken van buurtpreventie zijn ze lid attentie en pas op wij waken ze...
door Hugo Vos | apr 19, 2021
de liefde zei ik ga naar bed alvast mijn antwoord was prima, ik kom zo dus ging ze ik voelde me alleen en ongelukkig kreeg een hekel aan wat was en wat nog komen zou alvast mijn vriendenschaar mijn spiegelbeeld ze waren me niks waard mijn woning en mijn spullen ik...
door Hugo Vos | sep 13, 2020
er zitten deuken in mijn ziel kleintjes maar ook hele grote soms glijd ik onverwachts daarin dat voelt behoorlijk klote zo’n deuk is rond met gladde wanden van onderop tot bovenin uit zo’n dal naar boven kruipen heeft -begrijpelijk- geen zin beneden blijven lijkt geen...
door Hugo Vos | mrt 21, 2020
de zon voelt koud de warmte kil de storm die waait mijn denken stil ik voel heel sterk me slap als wat waar ik voor sta ligt op z’n gat in ’t hier en nu lijkt het me fijn als strakjes al mijn toen zal...
