door Hugo Vos | jun 12, 2021
ik had de sleutel niet en vraag me zelfs af of hij die zelf wel bezat de kluis van zijn hart gevoelens en geheimen die verborgen bleven waar was hij bang voor wat deed het meeste pijn welke verlangens had hij de dood van zijn dochtertje mijn oudste zus hoe leefde dat...
door Hugo Vos | okt 15, 2020
drager van onrust als onderdeel van leven on rust werd onvermogen on vermogen druklast die je herschikte her schikte last verschoof druklast bleef verschoof herschikte weer druk last werd wanhoop waanhoop WAAN ...
door Hugo Vos | mrt 27, 2020
ik kan niet met je ik kan niet zonder je ik voel me hoe dan ook steeds mateloos alleen als ik niet bij je kan niet zonder je kan waar moet ik dan in godsnaam heen? waar komt nou toch zo’n onvermogen in relateren toch vandaan? ‘k heb geen idee en ’t maakt...
door Hugo Vos | feb 3, 2020
het was a small step voor de mens die hem plaatste maar a giant leap voor de mens die hem kreeg die voetstap op de ziel een indruk op een donkere plek wachtend in die enorme leegte zelfs de dood die kwam er...
door Hugo Vos | jul 14, 2018
dat je dan gewoon iets zegt doodnormaal voor jou en vol van vuur en enthousiasme en dat je dan je woorden weer als mussen tegen een raam die dodelijke smak ziet maken steeds maar weer dat onvermogen om door dat raam te spreken de kamer van de ander te betreden de...