door Hugo Vos | nov 20, 2021
vanwaar hij kwam waarheen ik ga wij bewandelen hetzelfde spoor wat hij kreeg dat gaf hij mij en ik weer aan mijn kinderen door zo leeft hij voort in mij en ook zijn vader leeft zo voort in ons zo reageren generaties lang wij op dezelfde...
door Hugo Vos | okt 9, 2021
de vader van mijn vaders vader was die de vader die hij wilde zijn? ik weet het niet mijn vaders vader was die die vader? ik weet het niet mijn vader? ik weet het niet ben ik de vader? ik denk het maar ik weet het...
door Hugo Vos | jul 23, 2021
dat is nou echt zo’n woord dat zelf al zegt wat het in wezen is oubollig spreek je het uit met au of oe het blijft oubollig niet meer van deze tijd maar van, tja van wanneer? oubollig wijst naar lang geleden uit de mode toen en daar oubollig ruikt naar de sigaren van...
door Hugo Vos | jan 9, 2021
de vader van mijn vader die ik zo zelden zag dat zwarte pak dat zie ik nog maar waar is toch zijn lach? de kerk diep in zijn binnenzak hij droeg hem iedere dag de afstand die er was die voel ik nog en waar is toch zijn lach? een vreemde man voor mij die stond op zijn...
door Hugo Vos | mei 28, 2020
het crematorium gaf opa mee bijeengeveegd in een mooi blikje werd hij ontvangen door zijn erven er zat niet eens een sticker op met: “Ingrediënten: Opa” of een datum achter THT dat was een lastig ogenblikje wat nu had ik werkelijk geen idee wanneer opa zou...
