door Hugo Vos | mrt 5, 2021
op het moment dat ik die vos met hem zag slodderen ging ik zelf ook eens op jacht om hem te zien slodderen ik zag ‘m in een verfomfaaid woordenboek slodderen een werkwoord, maar niet iedereen zag hem graag slodderen in zijn resultaat bleef hij te vaak onzorgvuldig...
door Hugo Vos | feb 12, 2021
sip zat hij op de stift van mijn pen schrijlings de pootjes van zijn ij wiebelden schrijlings aan beide zijden van de inkt heen en weer schrijlings ik vroeg wat maakt jou zo sip schrijlings ik word zo vaak verkeerd opgevat zei hij schrijlings hij zwiepte zijn...
door Hugo Vos | jan 29, 2021
sorry hoor ik wil dit woord beschrijven schielijk maar oei dat valt voorwaar niet mee schielijk het wil niet op zijn plekkie blijven schielijk nou ja heel even een tel of twee schielijk dan gaat het plots weer ergens anders heen schielijk zo lastig vangen als dit...
door Hugo Vos | jan 1, 2021
in de la met oude woorden lag er een die daar gemaskerd lag hij lag brutaalweg bovenop Veinzen voorzichtig tilde ik hem op hij kreunde zacht en zuchtte ik vroeg meelevend wat er was Veinzen hij zei dat hij amechtig was en zeker niet succesvol was ik had van hem niet...
door Hugo Vos | feb 19, 2020
Van den oevers onzer taal vlieden woorden weg die nimmer wederkeren. Woorden dragen kortstondig slechts dit eindig aardse leven en zijn ten lange leste ten dode opgeschreven.
