door Hugo Vos | jan 27, 2021
ze gooide alle woorden weg de oude vrouw die dagelijks bij haar op de deurmat palaverden ze kocht er niets voor voor al die taal in hun schreeuwerige opmaak over oorlog en ellende ze veegde ze bijeen haar kaken op elkaar wierp alles ongelezen in de papierbak bij...
door Hugo Vos | dec 23, 2020
hij staarde naar buiten maar keek naar binnen naar alle gedachten in zijn hoofd ze hadden hem geluk beloofd nu zat hij te wachten tot het zou beginnen dan kon hij gelukkig zijn leven afsluiten
door Hugo Vos | dec 20, 2020
moge mijn ouder worden zo langzaam gaan dat ik het zelf niet merk dat mijn geest blijft dansen het kind nog speelt in mij mijn lichaam voort wil gaan en ik niet voel dat ik al schuifel nog niet besef dat ik vergeet en pas die allerlaatste nacht als ik vermoeid onder...
door Hugo Vos | nov 29, 2020
leeftijd ik krijg het (nog) niet te pakken wat het doet met mij met jou met ons ik zoek het kind in jou in iedere bejaarde kop achter de ogen het tranenmeer bij de een wordt er gezwommen gedoken, gesparteld “BOMMETJE!” bij de ander steekt slechts die ene hand (nog)...
door Hugo Vos | nov 10, 2020
als langzaamaande dagen tellen gaanje tred vertraagtje zicht vervaagtje echtgenootal jaren doodje bent alleenkunt nergens heendit huis is niet het jouwewie zijn die vreemde vrouwenje voelt je een ontheemdeje dochter is een vreemdedie het misschien wel goed bedoeltmaar...
