door Hugo Vos | mrt 31, 2020
en als ik strakjes oud ben zit ik wéér achter de ramen mijn lijf zal dan veel stroever zijn ik heb geen klusjes om te doen ik zal ook dan over mijn straatje turen wachtend tot iets voor eventjes één moment zijn aandacht geeft -afleiding is een vluchtig goed- dan hoop...
door Hugo Vos | feb 7, 2020
twee oude mensen de tijd trekt aan hun jasjes ze maken geen haast Haiku
door Hugo Vos | jan 22, 2020
ik tel ze op de jaren draag er vele met me mee totdat de last te zwaar wordt wanneer dat is echt geen idee wat ik weet is dat ze wegen want er zit al zoveel in al mijn lijden, al mijn vreugde al mijn weerstand al mijn zin hoe langer ik moet tillen hoe zwaarder het zal...
door Hugo Vos | sep 29, 2019
zo open ooit en onderzoekend zo gladjes ooit van huid zo onbevangen ooit en vol vertrouwen zo ontluikend ooit als spruit zo ogenschijnlijk onbeschadigd ooit totdat de jeugd zich sluit zo gesloten dan zo bevangen zo wantrouwend dan zoveel afgeleerd zoveel schade dan...
door Hugo Vos | jan 8, 2019
En dan opeenszie je je vader lopendie twee jaar eerder stierf Het lichaam van een vreemdenam zijn verschijning aanheeft zelfs zijn stok genomendie hij beweegt in gelijke motoriek De stok die hem werd afgenomenomdat het wapen werdverdedigend in het land van onmacht...
