door Hugo Vos | aug 4, 2020
ik lag in bed en kon niet slapen ik verlangde naar de dood riep zachtjes haar naam terwijl ik woelde ze kwam en sloeg het dekbed open kroop naast me vlijde zich warm tegen me aan zwijgend streelde ze haar dunne vingers over mijn wang streek een lok haar achter mijn...
door Hugo Vos | jul 17, 2020
het lijf vermoeid legt zich ten ruste de ogen sluiten duisternis het brein nog wakker ontsteekt de lichten van wat het nachtelijk theater is feiten, fictie films, en scenes alles trekt aan mij voorbij belevenis bij het kraaien van de haan voelt het brein hoe moe en...
door Hugo Vos | mei 8, 2020
toen was de speeltuin uitgespeeld want kinderen moeten slapen de schommel legt zijn touwtjes neer de zandbak ligt te gapen de draaimolen kan eindelijk rusten de glijbaan rekt zich lekker uit de wipkip zegt: Welterusten, morgen komen ze vast wel...
door Hugo Vos | mrt 4, 2020
straks doe ik mijn ogen dicht verdwijn ik eenzaam in het duister mijn geest blijft achter in het licht en zorgt dan voor de luister van alle dingen die ik heb gedaan al mijn mooie avonturen die dan hun eigen leven gaan dat mag van mijn part eeuwig...
door Hugo Vos | jan 18, 2020
je ligt rustig in mijn armen tevreden slaap je droomt zelfs wat over je voerbak een lapjeskat vrijuit rennen in geurend bos ik druk mijn neus heel zachtjes in je vacht en ruik je ik voel dat je tevreden bent je veilig weet da’s wederzijds kan dit liefde zijn?...
