door Hugo Vos | feb 23, 2021
nu de witte deken ons is ontnomen gras weer groen is ijs weer plas mis ik plots de hondensporen die gele vlekken van hun plas ik leg nu maar wat lakens buiten en leer ze het commando ‘plas!’ Lieke Deelstra: Over alle gele pisstrepen van honden in de...
door Hugo Vos | feb 14, 2021
ze wachtte op haar appeltje haar kersenpit haar abrikoosje hief zichzelf boven het maaiveld uit hopende op een signaal de wind stak op de sneeuw viel neer ’t werd ijzig koud een droef verhaal haar valentijn was dit jaar weer met andere bloesems aan de...
door Hugo Vos | feb 9, 2021
haar internet was instabiel het beeld te vaak bevroren of ze nou achter in de kamer zat of bij het raam van voren vaak viel ze weg, had geen geluid of hoorde ze slechts halve zinnen ze wist niet meer wat wijsheid was en wat toch te beginnen zomers had ze goed bereik...
door Hugo Vos | feb 7, 2021
oh sneeuwlandschap jij suikerzoete aanblik met je vermogen aan te wakkeren dat kind in ons bevrijd ons uit de zoutvlaktes van het grootmenselijk bestaan laat ons bukken rollen werpen zepen help ons terugkeren naar de kiem van ons geluk naar het kind dat wij hebben...
door Hugo Vos | mrt 1, 2020
als de hemel haar witte laken spreidt over de koude groene aarde wordt alles even wonderbaarlijk stil in dat moment van pure vrede kun je horen welk kabaal de aarde maakt
