zijn gebit
 dat was niet echt
 twee onderdelen
 in zijn mond
 hij wiebelde
 er altijd mee
 de ondertanden
 tegen bovenlip
 of andersom
 een ongedurig tikje
 
 het mijne is echt
 en zit muurvast
 toch wiebel ik
 wel heel erg vaak
 mijn kaken
 heen en weer
 dat is toch raar
 die genen 
 van mijn pa in mij
 hebben hun eigen ikje

©FuroreHugo
(Schrijft iedere avond een vers. Dus vers)  
________________________________________
Zaterdagvers: Het pad van mijn vader
Ik ben niet mijn vader. En toch voel sterk hoe al zijn genen mij doen leven.
Dat puzzelt én benauwt mij. Want wie ben ík dan? En wie was hij eigenlijk?
Iedere zaterdag in 2021 schrijf ik een vers waarin ik dit onderzoek.
52 weken lang. Iedere andere weekdag staat in het teken van een ander thema.
Ik vind het fijn als je me volgt en af en toe eens reageert.

Dit delen: