mijn geest zoekt nog zo vaak
 momenten van fysiek contact
 tussen mij en hem
 waren het er echt zo weinig?
 
 wanneer kreeg ik toch
 zijn arm om mijn schouder
 die warme knuffel 
 of die kus van goud?

 zo zelden?
 
 toen hij oud was
 zijn vrouw al jaren dood
 zag ik hem steeds uitreiken
 naar zijn vriendin
 
 zo vaak
 
 zijn hand tastend naar de hare
 het wrijven op haar knie
 zijn zoekende blik
 als ze er eventjes niet was
 
 en daar, exact daar
 zie ik mijzelf
 zoekende naar hem
 raakt hij me even aan

©FuroreHugo
(Schrijft iedere avond een vers. Dus vers)  
________________________________________
Zaterdagvers: Het pad van mijn vader
Ik ben niet mijn vader. En toch voel sterk hoe al zijn genen mij doen leven.
Dat puzzelt én benauwt mij. Want wie ben ík dan? En wie was hij eigenlijk?
Iedere zaterdag in 2021 schrijf ik een vers waarin ik dit onderzoek.
52 weken lang. Iedere andere weekdag staat in het teken van een ander thema.
Ik vind het fijn als je me volgt en af en toe eens reageert.

Dit delen: