door Hugo Vos | apr 2, 2021
ik sloeg mijn schrift toevallig open waarna ik het zag staan nooddruftig zich vastklampend aan de lijntjes diende het zich vermagerd aan nooddruftig de letters keken mij met smekende ogen strak in het gezicht nooddruftig ik kreeg meelij maar wist niet wat te doen zou...
door Hugo Vos | apr 1, 2021
vraag jezelf wat dingen af of neem ze heel goed waar pak een pen schroef deze open schudt de ballast die erin zit uit op een uitgelezen krant originaliteitsdrang en rijmdwang liggen nu voor je gooi deze weg met krant en al schroef je pen weer dicht pak een leeg...
door Hugo Vos | mrt 31, 2021
er hing een briefje op een voordeur en ik dacht “de bel is stuk” maar het briefje sprak wat anders het spuwde boos haar ongeluk over iemand een stad verder kilometers hiervandaan ene Steven is een klootzak was te lezen achter ’t raam ik ken hem niet die Steven ook...
door Hugo Vos | mrt 30, 2021
ik heb een dakpan bij de deur staan ‘welkom’ staat erop in het venster staan twee gansjes met een blije houten kop ‘hotel mamma’ in de keuken op drie plankjes van karton op de schoorsteen staat een Boeddha gewoon, omdat dat kon de TV, een hele grote hangt te braken...
door Hugo Vos | mrt 29, 2021
ik ben gek op de liefde en de liefde op mij er gaat geen moment zonder verlangen naar de liefde voorbij ik ben gek op verlangen en verlangen op mij er gaat geen moment zonder de liefde naar verlangen voorbij
