door Hugo Vos | mrt 13, 2021
altijd stond de borrel koud ‘Bokma jonge klare’ als iemand op visite kwam zag ik mijn vader steels al even naar de koelkast staren zo schonk hij zijn gastvrijheid in steevast in zo’n heel klein glas maar altijd met een ‘kop erop’ omdat dat zijn manier van gulheid was...
door Hugo Vos | mrt 12, 2021
‘tja’, zei het oude woord hij zuchtte ‘iets anders heb ik niet’ louter hij zat ineengedoken aan mijn tafeltje dronk water louter we hadden dan wel een gesprek maar het ging over niets anders dan zijn betekenis louter ik probeerde het wel, iets toe te voegen, maar dan...
door Hugo Vos | mrt 11, 2021
neem neem woorden neem woorden toch neem woorden toch niet neem woorden toch niet altijd neem woorden toch niet altijd zomaar neem woorden toch niet altijd zomaar serieus
door Hugo Vos | mrt 10, 2021
mijn pies is geel mijn poep is bruin mijn bloed is rood en grijs mijn kruin mijn schaamhaar zwart mijn pulkjes groen oorsmeer oranje niks aan te doen mijn huid is blank soms zelfs blauw schakeert van roze tot aan asgrauw en in mijn mond mijn tanden wit ik ben een mens...
door Hugo Vos | mrt 9, 2021
schatkist van het toen doos vol dia’s kinderschoen stoffig verleden teruggevonden zaligheden oude wonden wat ooit was blijkt nog te zijn milde lach met zure pijn zoveel jaren niet gezien vlizotrap als tijdmachien Lieke Deelstra: Gevonden peuter schoentje van m’n zoon...
