door Hugo Vos | mrt 20, 2019
ik heb er enkele mogen geven of nee, mogen ontvangen maar naar de jouwe lieve schat kan ik blijven terugverlangen je zag me toen al diep van binnen met die nietsontziende ogen en met die allereerste kus van jou heb je me muurvast los bewogen maar toen het ingewikkeld...
door Hugo Vos | mrt 19, 2019
op zolen van fluweel mag ik jou omarmen glijden we de wereld door draaiend, zwierend genoeglijk gromt het grijze leer deuntjes van genot wanneer mijn voeten pirouettes maken kijk! mijn zwartgestrikte veters kleuren op! geven een aureool van licht lichtvoetig als we...
door Hugo Vos | mrt 18, 2019
ik ging de winkel in om een pak melk te kopen want een pannenkoek zonder melk, dat kan niet ik ging het klaphek door zag het fruit mooi uitgestald en griste een tros bananen mee lekker op de pannenkoek de tomaten er vlak naast inspireerden mij het avondeten waarbij...
door Hugo Vos | mrt 17, 2019
‘het miepert’ zei mijn oudste zoon als de regen op haar kleinst op aarde viel zijn kleine snoet ontvangend in de lucht om het weinige aan water op te vangen zo’n woord gaat leven op den duur je neemt het mee de tijd in hij is ruim twintig nu dus miepert het nog...
door Hugo Vos | mrt 16, 2019
Ik las ooit op een muur een tekst die niet van mij was maar wel voor mij Zo leek het “Dit hart is niet van mij” stond er “Het spreekt zonder mijn wil Het laten zwijgen kan ik niet. Er mee leven is een wonder” Ik weet niet wie die tekst geschreven heeft Maar de mens...
