intrede

daar stond de mens opeens op aarde de hoge paradijsdeuren achter hen vielen zacht maar resoluut in ’t slot ‘klik…’ een kille bries woei over het landschap het uithangbord met ‘Paradijs’ wiegde zachtjes heen en weer ‘ieiep… ieiep…’ Adam rilde, reikte met zijn hand uit...

de liefde

 het overkomt me steeds de liefde en het is waar ik voor koos het blijft vaak eventjes de liefde en het is er al zo’n poos het is hoopgevend de liefde en oh zo hopeloos het maakt me blij de liefde en even vaak zo boos het is reusachtig de liefde en tegelijkertijd zo...

leven volgens A. Vogel

mijn vader is slechts gedeeltelijk zíjn vader ik ben daar dan weer een verdunning van mijn zoons zijn een verdunning van die verdunning en hun kinderen zullen weer verdunder zijn dit gaat al eeuwen voort en zal  nog even duren twee vragen: hoe zuiver was nummer één en...

nooddruftig

ik sloeg mijn schrift toevallig open waarna ik het zag staan nooddruftig zich vastklampend aan de lijntjes diende het zich vermagerd aan nooddruftig de letters keken mij met smekende ogen strak in het gezicht nooddruftig ik kreeg meelij maar wist niet wat te doen zou...

het hoe schrijf je een gedicht gedicht

vraag jezelf wat dingen af of neem ze heel goed waar pak een pen schroef deze open schudt de ballast die erin zit uit op een uitgelezen krant originaliteitsdrang en rijmdwang liggen nu voor je gooi deze weg met krant en al schroef je pen weer dicht  pak een leeg...

mededeling

er hing een briefje op een voordeur en ik dacht “de bel is stuk” maar het briefje sprak wat anders het spuwde boos haar ongeluk over iemand een stad verder kilometers  hiervandaan ene Steven is een klootzak was te lezen achter ‘t raam ik ken hem niet die Steven...