de dood trekt sporen 
door ontgonnen land
voren van pijn
en onvermogen

ze ploegt verlies 
en wanhoop om
legt akkers van gemis
wijd open

waar zichtbaar wordt
wat altijd was
maar ondergronds
was blijven steken

wat liefde heet
of pijnlijk stak
blijft achter 
bij wie het land moeten bewerken

(c) FuroreHugo


Iedere dag een vers.
Gevangen in verdichte taal: een gedachte, een beleving, een observatie die me deze dag aantikte.

Ik vind het erg leuk als je me volgt en zo af en toe een reactie geeft.
Vul je e-mailadres in of gebruik de ‘volg-knop’ en je ontvangt iedere dag een dagvers dagvers.


Ik sta overigens ook open voor verzoekversjes. Draag gerust een onderwerp aan ;-).

Dit delen: