we kunnen niet in glazen bollen zien
 hoe ons leven zal verlopen
 daar is het leven veel te grillig voor
 staan teveel keuzes open
 
 we kunnen van ons leven niet verwachten
 dat het rechtuit zal gaan
 er zijn simpelweg teveel toevalligheden
 die vorm geven aan het bestaan
 
 we kunnen echter wel de schoonheid zien
 hoe bochten juist ons pad verrijken
 door vaker stil te staan bij dat was is
 en daar dan heel goed naar te kijken

Op verzoek van: mezelf.
Afgelopen zondag schreef ik bij een foto van Marcel Kolenbrander (www.marcelkolenbrander.nl) een gedicht. Ik had eerst nog een ander geschreven bij dezelfde foto. Ik wil jullie het gedicht niet onthouden.

Dit delen: