te gast

ik ben te gast op aarde bewandel tijdelijk de gangen van haar woning aanschouw vol bewondering haar inrichting en ben dankbaar dat ze me binnenliet ze heette me van harte welkom aan de deur van het bestaan ik weet dat ik weer ga ooit ik ben slechts tijdelijk haar gast...

ploeger

in de spiegel van mijn poëzie denk ik mezelf te zien echo’s uit de diepe voor die ik door mijn pad te ploegen getrokken heb waarvan ik de kluiten omgekeerd op mijn papieren aarde stort wie zie ik echt? ben ik dat daar of zie ik slechts de sporen het opgewaaide...

opschudding

hoe alles diep verweven zit heb je pas in de gaten als de boel ontworteld raakt de kluit ontaardt dan zie je hoe de wortels lopen ze in contact staan met elkaar doordat de aarde is omwoeld heb je het ontwaard

lichtjes

al die lampjes op de wereld hoe wonderlijk is dat ze overtreffen in hun aantal denk ik wel de sterren misschien dat voor de oerknal de ruimte een soort aarde was met evenzoveel lampjes toen ineens BOEM! schenen ze van...

opnieuw

(Dit vers laat zich het beste lezen op een groot scherm ;-). ooit jaren later toen de aarde dor en verlaten was en alle mensen uitgestorven of weg naar verdere planeten ruïnes enkel nog karkassen waren van een heel erg drukbevolkt verleden er van natuur niets meer te...