fijnjammer

wat fijn dat de de angst bestaat ze houdt me veilig tegen wat jammer dat de angst er is ze belemmert mijn bewegen

gelijken

zijn we niet allen lichamen waarin organen zitten en meestal wel voldoende armen benen, borsten, piemels, navels ogen, oren en een brein iedereen levert ooit wat in door ziekte, ongevallen of andere bijkomstigheden raakt hele onderdelen of bepaalde functies kwijt maar...

met of zonder beperking

ze zijn  misschien beperkt in denken of in handelen de mensen  met wie ik ben  vandaag ik zie mijzelf denkbeeldig  toch een soort  de trap afwandelen om uit te vinden wie we zijn waarom toch plaats ik mij zo boven hen dat is de vraag ik in die kaders  zij uit de toon...