door Hugo Vos | okt 30, 2022
de starheid waar ik mij in kleed(ik noem dat leven… wat een farce)tikt jaren weg en de secondentotdat ik ergens onderwegmijn ware zelf weer heb gevondenen als ik dan mezelf weervindwaar staan de wijzers danvan dat moment waarschijnlijk terug weer bij dat kinddie de...
door Hugo Vos | sep 27, 2022
is dat niet wat we allen doen?ons doelloos voortbewegenin ieder land en alle talenwe dwalennatuurlijk denken we van nietwe werken om het hardstom ergens zingeving te halen maarwe dwalenwelk pad we ook belopenin welke richting we ook gaanwelke doelen we ook halenwe...
door Hugo Vos | sep 15, 2022
ik lig vermagerd op mijn sterfbed om voorgoed op reis te gaan je vraagt me of ik spijt heb van de dingen die ik heb gedaan ik zeg: ‘natuurlijk schat wat denk je?’ ‘ik had zoveel anders willen doen en had ook zoveel willen laten’ je geeft me...
door Hugo Vos | sep 11, 2022
als het leven zoveel ingrediënten kent waar dan te beginnen? wat voeg ik toe wat laat ik weg wat bak ik er nog van? is er een recept te noemen dat ik moeiteloos kan volgen mij laaft en mij voldoening geeft of moet ik maar wat aanklooien en zien wat er van komt waar...
door Hugo Vos | aug 29, 2022
je krijgt een pen bij je geboorte en een stapeltje papier hoe dik die stapel is verschilt van mens tot mens eenieder heeft een ander plot dan begin je maar met schrijven niet wetend hoe of wat tot je in jouw verhaal ontdekt waar je zelf kunt sturen dan wordt het...
