door Hugo Vos | jun 4, 2022
de dag zegt dag en dimt het licht kauwtjes zoeken snel een boom wel duizend bij elkaar ze kletsen wat en kauwen na wat deze dag hen bracht ’t is goed ’t is klaar morgen is er weer een dag dan start er weer die ratrace op dus stil nu vogels slapen...
door Hugo Vos | jan 17, 2021
mijn geest zo licht dwaalt door de nacht gedragen op de wind het beeld zo scherp kleurenpracht ’t wordt in detail tot mij gebracht grillig haar pad de vleugelslag terwijl ze door mijn dromen jacht en ’s morgensvroeg dwarrelt ze zacht terug op het kussen neer waar ik...
door Hugo Vos | dec 3, 2020
oke, zeg ik bemoedigend, ik kán het en wurm op pure wilskracht mijn tegenstribbelende handen uit de mouwen en ruim de kamer op tot alles spict en spant en ’s nachts ik weet niet hoe het kan dan kruipen tafeltroep en zitbankzooi sidetafelstofnest vensterbankvlek...
door Hugo Vos | jul 17, 2020
het lijf vermoeid legt zich ten ruste de ogen sluiten duisternis het brein nog wakker ontsteekt de lichten van wat het nachtelijk theater is feiten, fictie films, en scenes alles trekt aan mij voorbij belevenis bij het kraaien van de haan voelt het brein hoe moe en...
door Hugo Vos | jul 2, 2020
de clown in mij die schminkt zich af mijn acrobaat legt zich ten ruste mijn leeuwentemmer is bekaf zou wel een biertje lusten de voorstelling was groots en zwaar de piste nu verlaten de lichten uit het tendoek toe regen groet de straten zo slenter ik de nacht weer in...
