door Hugo Vos | mei 21, 2020
de nacht valt wat is hij toch onhandig iedere dag opnieuw vroeg of laat valt hij neem dan de dag die heb ik nog nooit zien vallen
door Hugo Vos | mei 8, 2020
toen was de speeltuin uitgespeeld want kinderen moeten slapen de schommel legt zijn touwtjes neer de zandbak ligt te gapen de draaimolen kan eindelijk rusten de glijbaan rekt zich lekker uit de wipkip zegt: Welterusten, morgen komen ze vast wel...
door Hugo Vos | aug 30, 2019
als in mijn slaapkamer het licht uitgaat de beide gordijnen van mijn schedel sluiten gaan in mijn hoofd de lampen aan spektakel acteurs uit verschillende verledens betreden het toneel en voeren mij mee in evenzo verschillende belevenissen spektakel protagonisten,...
door Hugo Vos | aug 3, 2019
de avond ligt ik kruip ernaast en trek de dag over ons heen we nestelen ons behaaglijk warm onder een deken van gedachten we draaien wat tot het zich plooit uiteindelijk worden we één het kussen geeft haar dromen vrij en gidst ons door verbeelde nachten Teken een...
door Hugo Vos | jun 3, 2019
in het ochtendgloren spiegelt mij een kraai vol kraaienpoten aan en krast mijn stoppelkin ’s avonds was ik nog die paradijsvogel voor jou ik paradeerde wulps en floot mijn liefdeswijs wat gebeurt er toch des nachts dat ik daar steeds mijn verenpracht verlies? ik zou...
