door Hugo Vos | apr 27, 2021
ik sta op stal naast luxepaarden ik ben bezweet van ’t zware werk ik hoor ze altijd schamper hinniken maar ik doe of ik niks merk straks lopen zij verplichte rondjes in de bak voor rijk publiek doen ze uitgebreid hun kunstjes op eentonige muziek ik ga strakjes de...
door Hugo Vos | mrt 17, 2021
ik zag de rommel in het riviertje drijven de flessen tasjes en zo meer ik kon niet onbewogen blijven de laksheid achteloosheid doen zo zeer mocht god de schepping ooit herschrijven zet dan de mensheid ergens anders...
door Hugo Vos | jan 3, 2021
sieraad ach parelketting ragfijn geregen je geeft -zo klein- een wereld weer waar ik -zo groot- niet in kan komen hoe fragiel omvat je haar, de slanke hals van de natuur ieder stukje aan jouw draad zo toegewijd gewoven laat zien dat naast mijn mensenleven nog zoveel...
door Hugo Vos | sep 22, 2020
de vogeltjes zijn terug ik heb ze uitgenodigd op mijn balkon te lunchen iets met pindakaas en nootjes ik vind het fijn dat ze zijn teruggekeerd ik miste ze er is weer leven terwijl de zon -te laat in ’t jaar- hoogzomertje speelt fluiten zij hun...
door Hugo Vos | sep 20, 2020
niet altijd zie je de reden van verdriet zijn er gewoonweg tranen een somberwolk die over trekt een grillig weerpatroon, meer niet laat die tranen dan maar stromen het is een bui, het trekt voorbij weet dat net zo onverwacht de zon ook weer in jou kan komen houd je...
