door Hugo Vos | jan 17, 2022
hij had zijn glimlach ergens verloren ’t was op de weg van toen naar nu hij was gestruikeld in het leven de val was bitter, scherp en hard toen hij weer opkrabbelde het gat zag in zijn mooie ziel druk was met zijn tranen deppen heeft hij er niet meer aan gedacht hij...
door Hugo Vos | mei 3, 2020
de fitbitch aan mijn pols die loopt te zagen en te zeuren dat ik nog zoveel stappen moet om deze dag weer mooi te kleuren ik sleep me dus het huis weer uit en ga voor haar bewegen haar maakt het echt geen donder uit of de zon er is of regen ik trek mijn kraag verkild...
