door Hugo Vos | feb 13, 2021
mijn geest zoekt nog zo vaak momenten van fysiek contact tussen mij en hem waren het er echt zo weinig? wanneer kreeg ik toch zijn arm om mijn schouder die warme knuffel of die kus van goud? zo zelden? toen hij oud was zijn vrouw al jaren dood zag ik hem steeds...
door Hugo Vos | aug 22, 2020
mijn kinderen zijn niet van mijik heb ze slechts ontvangenin mijn taak hen te begeleiden op het pad van hún verlangenik kan niet eisen dat ze mij behagendat zou ik egoïstisch vindenik hoop dat als ik dood benze mij slechts als hun gids bemindenniet als de eiser van...
door Hugo Vos | dec 10, 2019
vertrouw op God zeiden mijn ouders daar had ik al gauw geen vertrouwen in omdat hij er voor mij toen al niks van bakte vertrouw op ons zeiden mijn vriendjes ik hoor nog hun lachen om de vernederingen die ik door hun toedoen naïevelijk onderging vertrouw op de bevelen...
door Hugo Vos | apr 29, 2019
er zijn er zo’n zeven misschien zelfs wel acht gemaakt door de mensheid wie had dat gedacht de wond’ren der wereld dat is me een lijst wie is toch degene die die dingen aanwijst? dat puntding in Cheops de tas van Mahal dat muurtje in China je kent ze vast al de mens...
