door Hugo Vos | apr 4, 2022
moge er weer liefde groeienaan de boom die kennis heetmag hij zoveel vruchten dragendat een ieder er van eetmoge er dan slangen komendie ons verleiden tot die stapom voor één keer weer te zwichtentot het nemen van een hapmoge achter ons dan deuren sluitenvan de hel...
door Hugo Vos | apr 6, 2021
daar stond de mens opeens op aarde de hoge paradijsdeuren achter hen vielen zacht maar resoluut in ’t slot ‘klik…’ een kille bries woei over het landschap het uithangbord met ‘Paradijs’ wiegde zachtjes heen en weer ‘ieiep… ieiep…’ Adam rilde, reikte met zijn hand uit...
door Hugo Vos | jan 14, 2021
en sinds de slang kronkelend over de tap tot Eva sprak: hier drink op dat bier ’t is Mexicaans en bied het ook aan Adam aan sloten de deuren van café ‘’t Hemels Paradijs’ terstond en lopen we nu allemaal met dat verdomde vijgenblad voor onze mond
door Hugo Vos | sep 23, 2019
het paradijs dat lijkt me niks ik zou me daar echt dood vervelen overal die vijgenbomen (die ene appelboom kan mij niet schelen) steeds al die trossen vol met druiven liters, liters honingwijn geen dromen en geen doelen meer het paradijs, dat moet de hel wel zijn nee...
