door Hugo Vos | jul 9, 2020
mijn wonden hoeven niet geheeld mijn verdriet hoeft niet weggenomen mijn verlangens hebben geen realisme nodig ze willen enkel maar gedragen worden als ik au roep, roep dan ook au als ik huil, moedig me aan om door te huilen als ik droom, droom met me mee je hoeft me...
door Hugo Vos | jun 12, 2020
je kunt het als een zwakte zien dat ik mijn twijfels steeds verwoord maar ik word er ongelukkig van als ze niet worden gehoord je kunt het als een zwakte zien dat ik mijn angsten openbaar als ik mijn angsten mee blijf dragen wordt het uiteindelijk zo zwaar je kunt het...
door Hugo Vos | jun 9, 2020
als je vrienden steeds alles maar in hun kelder stoppen dat wat ze eigenlijk niet durven of niet kunnen voelen ze keer op keer lijken te vergeten dat er die kelder is als ze hun straatje, verkrampt, weer eens schoon staan te spoelen als jij ziet hoe ze de deur...
door Hugo Vos | apr 28, 2020
Dat het er mag zijn je kleine angsten en je grote (hetzelfde voor je verdriet) Dat het er mag zijn je onhandigheden en je zwaktes (ook al kent de rest ze niet) Dat het er mag zijn je vervelende gedachten en je donkere wensen (niemand die ze ziet) Dat het er mag zijn...
door Hugo Vos | feb 22, 2020
nu ik weet waar ikzelf mijn pijn voel en waarom kan ik zien hoe ik jou met zorg kan omringen ik zal je signalen duiden je blik omlaag of dofheid daarin je hand beschermend op je buik ik zal ze herkennen want ik ken ze dan rest mij slechts jou echt te zien want...
