door Hugo Vos | jun 13, 2022
ze vroeg zich af wat regen zo bijzonder maaktewant die had zo vaak al haar humeur verpestze verschool zich onder paraplu’sverpakte zich in regenpakkenen alle afdakjes deden de resttotdat ze op een dag dat kind zag dansende armpjes wijd, gezicht omhoog met ogen...
door Hugo Vos | jan 18, 2022
een zwoele dag die zoete geur wanneer de regen valt aroma van de aarde dat heeft een naam ik wist het niet petrichor och had het toen op mijn geboortedag zo geurig mogen regenen en als mijn moeder daar dan weet van had dan heette ik nu zeker...
door Hugo Vos | jan 8, 2022
hoe zwart de lucht opeens kan kleuren en dreigend plots zo’n atmosfeer waar ik ooit wattenwolkjes telde stort nu de hagel op me neer dat briesje dat mijn haar eens streelde probeert vandaag elk houvast te ontwrichten waar zwaluwen en vlinders zweefden daar scheren nu...
door Hugo Vos | dec 1, 2021
ineengedoken zit de kauw op mijn balkon doorweekt de schouders hoog striemende windjaagt door zijn kapsel de anders zo schichtige kop kijkt mij nu stil doordringend aan ik weet wel wat er omgaat achter die kraalogen maar ik laat me niet...
door Hugo Vos | nov 28, 2021
als het water neervalt op de aarde ontvang haar dan met open armen ze is de bron die leven schenkt vervloek haar niet om het karakter dat ze je kleding, kapsel of je gemoed doordrenkt sta simpel stil en heet haar welkom laat haar druppels jou betasten voel dankbaar...
