door Hugo Vos | apr 29, 2021
slenterend met een deuntje in mijn hoofd regendruppels die me streelden de handen in de zakken liep ik door het decor dat wereld heet mijn vingertoppen vonden zoals dat gaat vergeten zaken in de puntjes het waren kruimeltjes van oud geluk nog uit de dagen dat het er...
door Hugo Vos | apr 14, 2021
als je door een druppel op je venster kijkt staat de wereld op zijn kop kijk wat vaker door een druppel naar je leven
door Hugo Vos | sep 20, 2020
niet altijd zie je de reden van verdriet zijn er gewoonweg tranen een somberwolk die over trekt een grillig weerpatroon, meer niet laat die tranen dan maar stromen het is een bui, het trekt voorbij weet dat net zo onverwacht de zon ook weer in jou kan komen houd je...
door Hugo Vos | jun 14, 2020
we droegen onze angsten mee in de zon, op het terras in het park waar ’t geurig toeven was langs koele branding van de zee we bonden met een knoop of twee de wolken vast aan onze jas en sleepten zo bij elke pas de zwaarte van het leven mee het lichaam schuin, het...
door Hugo Vos | mrt 24, 2020
de meesjes dansen hun liefdesdans rond hun tiny house aan mijn balkon beneden is de boom ontknopt en buiten schijnt de zon kijk ze voeren takjes aan en zachte stukjes mos ik zie het door het vensterraam buiten barst de lente los maar in mij zijn de straten nat en gaat...
