door Hugo Vos | nov 14, 2022
kijk hem zitten daar achter zijn bord zijn ogen op de telefoon hij proeft ook nu niet wat hij eet wat zij zorgvuldig heeft gemaakt ze kan zich niet herinneren wanneer het is gaan doven het ging gestaag, ’t was druk de kinderen, een volle baan ze heeft ook niet voor...
door Hugo Vos | sep 10, 2019
vroeger was mijn brein een voederplaats waar kwistig werd gestrooid met letters en verhalen ik schudde honderden boeken leeg in de wijd opengesperde muilen van mijn neuronetwerken en gretige dendrieten Inspecteur Arglistig Commissaris Achterberg De Discus overwint...
door Hugo Vos | jul 1, 2019
ik leef niet dat is mijn makke het lukt niet echt mijn energie te pakken ik leef niet er valt zoveel te halen ik laat het meeste liggen balen eigenlijk doe ik wat ze van me vragen en vul ik braaf van 8 tot 11 mijn dagen en daarom… leef ik niet ik lig eigenlijk al...
