door Hugo Vos | feb 19, 2022
de bomen konden eindelijk (het komt niet heel vaak voor, zoiets) weer een stevig potje strijden om wie het langst kan blijven staan eerst was er de trainingsronde (op donderdag met Dudley) maar dat was echt een lachertje want vrijdags kwam Eunice eraan mijn god wat...
door Hugo Vos | okt 20, 2021
hoe heftig toch die bui net was de wind de bomen naar de grond deed neigen ze hielden onder zware regenkracht stand nog vol in blad en waren daar niet klein te krijgen is het de stam die hen de rug recht houdt de buigzaamheid van tak en blad is het de wil om regenslag...
door Hugo Vos | nov 7, 2020
de bemanning die mijn schip bestuurt het hart mijn kapitein mijn brein de eerste stuurman en mijn organen de matrozen ze waren er toen ik het kocht ik heb ze zelf niet gekozen het schip, gedoopt tegen mijn zin voer door talloos zware stormen de bemanning houdt...
door Hugo Vos | mrt 17, 2020
het onweert buiten mijn ramen huilen trage tranen ik blijf binnen ik waan me veilig weet niet wanneer de bliksem toe zal slaan ik blijf binnen bomen zwaaien dreigend naar me we krijgen je nog wel ik blijf binnen later vond men mijn karkas zittend op mijn stoel ...
door Hugo Vos | sep 24, 2019
soms stormt het in mijn hoofd dan cycloneren er de stofjeswolken die mijn gevoelens reguleren ongecontroleerd door mijn systeem ik probeer ze net als regendruppels wel eens op te vangen, mond open armen wijd, handpalmen omhoog de ogen dicht, want ik toch niet helder...
