door Hugo Vos | mrt 24, 2022
terwijl ik door mijn ren heen sjok ook wel bekend als kippenhok waar ik graantjes pik en water slok roep ik vertwijfeld TOK dit hok waar ik woonachtig ben dat noem jij mens grootsprakig ‘ren’ een naam waar ik maar niet aan wen omdat ik hier niet rennen ken ik als kip...
door Hugo Vos | mrt 17, 2022
mijn ex heeft mijn profiel bekeken en zei dat het niet klopte ik denk dat ze een punt heeft daar dat ik een deel van mij verstopte ’t is pijnlijk om het te erkennen maar ze heeft gelijk, dit ben ik niet en als er iemand is in mijn bestaan is zij het wel die dat dan...
door Hugo Vos | mrt 10, 2022
ze zeggen wel god woont niet in de hemel hij woont in jou je bent het goddelijke zelf en ik herken dat wel dagelijks als mijn ogen zich hebben gesloten sta ik voor mijn eigen hemelpoort vel zelf het laatste oordeel over de dingen die ik deed of liet die dag het is aan...
door Hugo Vos | mrt 3, 2022
wie is toch die vrouw die met haar naakte lichaam haar armen spreidt en huid op huid mij koestert haar geborgen liefde geeft aan mijn bange hart dat vluchten wil zodra ze haar armen sluit die me zachtjes op het voorhoofd kust en zegt het is oké leg je hoofd maar op...
door Hugo Vos | feb 24, 2022
de dichter vecht met alle letters om vorm te geven aan wat is hij tracht de lezer mee te nemen in zijn geluk of droefenis die pakt hij in in mooie woorden zo wordt zijn pijn ietwat verzacht de lezer leest tussen de regels wel of hij moet huilen of juist lacht maar...
