door Hugo Vos | feb 17, 2022
zoveel vrienden ben ik al verloren hielden op met te bestaan doordat ik ze had uitgelezen of van het witte doek zag gaan misschien dat daarom soms het lezen of naar de film mij moeizaam gaat daar ik weet dat onvermijdelijk de hoofdpersoon mij weer...
door Hugo Vos | feb 10, 2022
er zitten korsten op mijn ziel restanten van zovele wonden gedroogd verdriet verleden tijd maar toch… hedendaagse korsten ze zitten er en af en toe laat er een los dan heeft er heling plaatsgevonden dat lucht weer op soms is er ook die neiging een korst vroegtijdig...
door Hugo Vos | feb 3, 2022
ik moet klaarblijkelijk iets vinden van wat er om mij heen gebeurt krantenkoppen spugen het: “is het niet vreselijk?!” de televisie tettert: “kijk nou toch hoe erg!” de radio die krijst: “moet je nou toch horen!!” ik laveer mij daar maar wat doorheen wil de vrede in...
door Hugo Vos | jan 27, 2022
hoe dichter ik jou nader hoe beter ik jou lees hoe beter ik jou lees hoe dichter ik jou nader
door Hugo Vos | jan 13, 2022
weer is iemand doodgegaan in het flatgebouw dat ik bewoon volwassen kinderen met vuilniszakken lopen af en aan gooien hele stukken leven weg die groene jurk met bloemen ze droeg hem nog op haar verjaardag de sloffen met haar hielensporen op een platte kar met wieltjes...
