door Hugo Vos | feb 11, 2022
ach lieve mensen toch wat een verademing heel in de verte gloort ergens weer licht kijk die bevrijdende toekomstverwachtingen leidden uiteindelijk tot dit gedicht De Ollekebolleke. Ik heb in alle voorgaande 1137 (!) dagelijks dagverzen nog niet één keer een...
door Hugo Vos | feb 4, 2022
oh brein! gij grijze massa in mijn hoofd die heel mijn zijn tot leven brengt hoe wonderlijk uw kronkelwerk waar ik mijzelve vinden kan en vaak in kan verdwalen zonder u is er geen mij en zonder mij geen u wij leven in verbondenheid veroordeeld tot saamhorigheid in...
door Hugo Vos | jan 28, 2022
een Amersfoorts dichter met heel weinig tijd die moest nog wat taal in een versvormpje kwijt ik kan, zo bedacht hij geheel tot zijn schrik mijzelf ook verlagen tot de limmerick en het was nog niet af of hij voelde al spijt Een limerick. Rijmschema: AABBA en zover ik...
door Hugo Vos | jan 21, 2022
oh ik heb zoveel liefde te geven maar ontvangen is niet zo mijn ding ik vind dat al gauw overdreven oh ik heb zoveel liefde te geven ja ik kreeg het ook wel in mijn leven maar het wou er heel simpel niet in oh ik heb zoveel liefde te geven maar ontvangen is niet zo...
door Hugo Vos | jan 14, 2022
ik heb de afwas maar weer eens gedaan en ook de keuken heb ik schoongemaakt de gootsteen heeft nu nergens restjes meer niet dat ik dit soort dingen vaak verzaak ik ben een nette opgeruimde heer maar ’t is best sneu dat niemand echt beseft dat ik dat klusje klaar...
