door Hugo Vos | apr 24, 2019
wonderlijk toch hoe ik steeds als vanzelf alles ontwijk de tafel de muur de boom op de stoep die vlieg voor mijn oog de ruzie de waarheid het ware contact de liefde ik zou me wat vaker heel hard willen stoten mijzelf diep verwonden en de pijn leren lijden Teken iets...
door Hugo Vos | mrt 6, 2019
De oude Indiaan in mijn hoofd leunt bij het vuur tegen mijn hersenstam Hij zegt terwijl een pluimpje rook zijn mond verlaat de lange pijp ontspannen in zijn hand ‘De intenties van alle daden in de wereld wortelen in positieve grond De wolvin valt aan om haar...
door Hugo Vos | jun 12, 2018
Ik heb vandaag vaarwel gezegd Wenste haar een goede reis Omhelsde nog een laatste keer Vertrouwde warmte in het ijs Ik heb haar stevig vast gehad Kuste liefdevol haar mond Streelde wangen als voorheen De hemel aan de grond Een laatste keer haar blik gevat Tot onder in...
door Hugo Vos | mei 9, 2018
Als je overbuurman vol in ’t leven kanker krijgt zwijg dan niet maar raak hem Die lieve vrouw wier man haar plotseling verliet zwijgt niet! raak haar! Omwoel die pijn! Die vriend en die vriendin wier kind het leven liet raak hen! spaar hen niet Jouw goedbedoelde...
door Hugo Vos | apr 1, 2018
Gastdichteres: Marlies Wanner Koelkastvers Naast mijn koelkast staat een bakje met een bonte verzameling magneetwoordjes waarmee je eindeloos kunt variëren. De tijd die ik sta te verdoen tot de eieren koken, of tot de oven warm is vul ik door te grabbelen in dat...
