door Hugo Vos | sep 15, 2022
ik lig vermagerd op mijn sterfbed om voorgoed op reis te gaan je vraagt me of ik spijt heb van de dingen die ik heb gedaan ik zeg: ‘natuurlijk schat wat denk je?’ ‘ik had zoveel anders willen doen en had ook zoveel willen laten’ je geeft me...
door Hugo Vos | sep 8, 2022
twee telefoongesprekken in de trein luidruchtig voor me in de wagon naast het feit dat het me stoorde zorgde het ook dat ik wel lachen kon want even dacht ik dat twee mensen in dialoog zaten te praten maar dat ik hier twee solo’s hoorde kreeg ik pas later in de gaten...
door Hugo Vos | sep 1, 2022
vijf zusters in hun witte jassen staan voor de deur van het gebouw de nagels bruin van nicotine hun huid gerimpeld, droog en grauw hun zorg gaat uit naar wat bejaarden die hijgend in hun stoelen hangen zwartbelongd hun dagen vullen met naar een spoedig eind verlangen...
door Hugo Vos | aug 26, 2022
wat doet alcohol met schrijven Is het helpend of juist niet het bevrijdt me van de grenzen in het strijdperk van mijn lied dus ik heb me volgegoten hang nu in de wolken rond en ik doe van mijn ervaring in mijn grenzeloosheid kond ik kan nu alles vrij beweren want ik...
door Hugo Vos | aug 18, 2022
en wat als ik eens niet zou schrijven het digitaal papier hier voor mij als maagd beschouw en onbezoedeld in de ether zet wat voor statement zou ik maken met de leegte van het scherm een woordeloos attest dat zoveel zegt wat zeg ik als ik als schrijver zwijg verzwijg...
