door Hugo Vos | feb 6, 2021
als we bij hem op visite kwamen ging zijn zorghart altijd open dat uitte zich met drank en snoeperij hij had daarin maar weinig grenzen of je glas nou halfvol of halfleeg was hij schonk je nog ’ns bij op zijn tafel verscheen het plankje worst en kaas met een...
door Hugo Vos | feb 5, 2021
ik vond het gaaf dat ik hem zag die oude bekende gers toen ik naar zijn leeftijd vroeg zei hij zo’n vijfenveertig nu apart he? gers waar woonde hij toch indertijd? och ja rond Rotterdam hoe bijzonder gers hij was honkvast zijn geboortestreek die was voor hem uniek...
door Hugo Vos | feb 4, 2021
het is zo plat dat wat wij hebben zo oppervlakkig en ondiep toch blijf ik je maar pakken veel te lang steeds aan je plakken ik leg je veel te weinig weg want ik heb leegtes om te vullen met zien hoe anderen steeds lullen over de platheid van het leven waar ze geen...
door Hugo Vos | feb 3, 2021
ik zie de meesjes voor mijn raam hun best steeds doen om niet gepakt te worden door Hendrik Havik, of Pieter Poes wie heeft het hen geleerd de kunst van het zo schichtige omgevingskijken is er een mezenschool met een kijkuit-examen? sprak moeder ze met trillers toe...
door Hugo Vos | feb 2, 2021
er is mist voorspeld aan het oude leven het zicht in ’t nu is straks beperkt hij zal er zich gedwee aan overgeven ’t zal langzaam gaan maar niet onopgemerkt een droevig toezien van ‘t vast gegeven dat het nu vervaagt het toen versterkt maar voor hij aan het dwalen...
